tel.
22 879-92-62
fax 24 h
22 879-92-32
e-mail: cza@cza.pl
Winieta 'Czasopisma Aptekarskiego'
Adres Redakcji
ul. Obarowska 23/2
04-337 Warszawa
Box 81
Komunikaty nadzwyczajne
O Czasopiśmie Aptekarskim
Wybiórka w pigułce
Konferencje Czasopisma Aptekarskiego
Medale Czasopisma Aptekarskiego
Europejski Laur Farmacji
Rozmiar: 598 bajtów
Bibliografia publikacji nt. opieki farmaceutycznej w "Czasopiśmie Aptekarskim" w latach 2001-2016
Rozmiar: 598 bajtów
SPISY TREŚCI
za lata 2011-2017
Rozmiar: 598 bajtów
PRENUMERATA
 
"Czasopismo Aptekarskie"
Rozmiar: 598 bajtów
Numery
archiwalne "Czasopisma Aptekarskiego"
Rozmiar: 598 bajtów
Kontakt
Rozmiar: 598 bajtów
Rada Naukowa
i Redakcja
Rozmiar: 598 bajtów
Regulamin
dla Autorów publikacji naukowych
Rozmiar: 598 bajtów
Zgłoszenia niepożądanych działań leków Pytania, komentarze, uwagi
Rozmiar: 598 bajtów



Rozmiar: 58785 bajtów



Rozmiar: 58785 bajtów



Rozmiar: 58785 bajtów



Rozmiar: 58785 bajtów



Projekt medalu
honorowej nagrody naukowej
im. mgr farm. Aleksandra Żurka

 
Rozmiar: 58785 bajtów


Komunikat GIF w sprawie zgłaszania zamiaru wywozu lub zbycia
poza terytorium RP

W związku z wejściem w życie Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz. 1039) od 14 czerwca 2018 r. zgodnie z art. 37av ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne, przedsiębiorcy (a nie jak do tej pory tylko przedsiębiorcy prowadzący działalność polegającą na prowadzeniu hurtowni farmaceutycznej) mają obowiązek zgłoszenia Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu zamiaru lub dokonania:
  • wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
  • zbycia podmiotowi prowadzącemu działalność poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych, zawartych w obwieszczeniu Ministra Zdrowia stanowiącym wykaz produktów zagrożonych brakiem dostępności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 37av ust. 14 ustawy - Prawo farmaceutyczne.

>>> szerzej w: "Czasopismo Aptekarskie" nr 8-9/2018
na str. 41-42



XXVII Sympozjum Historii Farmacji "Aptekarze na drogach do Niepodległej"

dr n. o zdr. mgr farm. Lidia Maria CZYŻ

 
Zespół Sekcji Historii Farmacji
Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego

Rozmiar: 58785 bajtów
(...) odbyło się XXVII Sympozjum Historii Farmacji, coroczne spotkanie członków Zespołu Historii Farmacji Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego. Bezpośrednim jego organizatorem była Sekcja Szczecińska i Oddział PTFarm. w Szczecinie, pod perfekcyjnym "dowództwem" magistra farmacji Jerzego Waliszewskiego, aptekarza stargardzkiego, świetnego znawcy historii miasta i jego "duszy", który potrafi przekazać swoje wiadomości słuchaczom w fascynujący sposób.

Rozmiar: 58785 bajtów Rozmiar: 58785 bajtów
Prezydent miasta Stargard Rafał Zając otrzymuje z rąk Jerzego Waliszewskiego bibliofilskie wydanie albumu wydanego z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę, poświęconego Leopoldowi Skulskiemu, prowizorowi farmacji, prezydentowi Rady Ministrów II RP

Sympozjum odbywało się w scenerii wiosennych łąk i kwitnących krzewów (goście mieli możliwość wysłuchania koncertu słowików), które otaczają hotel "Mały Młyn", gdzie faktycznie funkcjonował młyn i gdzie zachowały się elementy oryginalnego wyposażenia.

Rozmiar: 58785 bajtów
W przerwie obrad Sympozjum Jerzy Waliszewski prezentuje prezydentowi Rafałowi Zającowi i wicestaroście Waldemarowi Gilowi album poświęcony Leopoldowi Skulskiemu

Obrady sympozjum otwierali sami gospodarze miasta i powiatu - mgr Rafał Zając, prezydent miasta Stargard i mgr inż. Waldemar Gil, wicestarosta stargardzki - co należy podkreślić, bo nie jest to zdarzenie zwykłe. Ze strony Zespołu Sekcji Historii Farmacji aktu tego dokonali honorowy przewodniczący Zespołu dr Jan Majewski i przewodnicząca w obecnej kadencji dr Lidia Maria Czyż. Obecni na ceremonii otwarcia uczcili minutą ciszy uczestników XV Sympozjum, którym już nie dane było przybyć na obrady, a których tak pięknie wspominał mgr J. Waliszewski, organizator sympozjum w Stargardzie, w roku 2006.

>>> szerzej w: "Czasopismo Aptekarskie" nr 8-9/2018
na str. 61-66



Apteka jednak nie tylko dla aptekarza?

mgr prawa Karol KORSZUŃ, adwokat

 
Kancelaria prawna Fairfield w Warszawie

Niedołączenie opinii sanitarnej o lokalu nie jest brakiem formalnym wniosku o udzielenie zezwolenia aptecznego - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że wnioski składane na tzw. "dziury w ziemi" tuż przed wejściem w życie nowelizacji "Apteka dla aptekarza" były skuteczne i powinny zostać obecnie rozpoznane przez WIF na podstawie przepisów sprzed nowelizacji. W tym trybie dopuszczalne może okazać się otwarcie apteki z pominięciem limitów geograficznych oraz ograniczeń właścicielskich.

Opublikowany w ostatnich dniach wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (II GSK 450/18) jest kolejną odsłoną sporu, jaki przetoczył się przez sądy administracyjne po wejściu w życie nowelizacji Prawa farmaceutycznego zwanej powszechnie "apteką dla aptekarza" (dalej: "AdA"). Przepisy te znacznie ograniczyły możliwość zakładania nowych aptek w Polsce ze względu na limity geograficzno-demograficzne, jak również zakaz uruchamiania nowych aptek przez osoby nie będące farmaceutami.

WYŚCIG O "STARE" ZASADY

Wykładnia przepisów przyjęta przez NSA może jednak wstrząsnąć rynkiem i pozwolić na otwieranie nowych aptek ogólnodostępnych na "starych" zasadach (sprzed wejścia w życie ograniczeń). Na czym to polega? Otóż jeszcze przed wejściem w życie AdA, wielu przedsiębiorców starało się rozpocząć procedurę uzyskiwania zezwolenia na prowadzenie apteki w nowych lokalizacjach. W przypadku bowiem, gdy wniosek taki złożono przed 25 czerwca 2017 roku, powinien on zostać rozpatrzony na dotychczasowych zasadach, tj. z pominięciem wyżej wskazanych ograniczeń "geograficzno-demograficznych" oraz "właścicielskich". Problem polegał na tym, że wiele osób składało wnioski na miejsca niespełniające jeszcze wszystkich wymogów lokalowych, a czasem nawet na tzw. "dziury w ziemi" (tj. gdy trwała jeszcze lub dopiero planowana była budowa). Nie dysponowali zatem kompletem dokumentacji koniecznej do otwarcia apteki, w tym w szczególności opinią sanitarną o lokalu. Z tych względów wraz z wnioskiem o zezwolenie składany był wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego - czyli prośba do organu nadzoru o poczekanie z wydaniem zezwolenia na dokończenie inwestycji i zebranie całej niezbędnej dokumentacji.

STANOWISKO INSPEKCJI

Inspekcja farmaceutyczna uznawała, że tego rodzaju manewr prawny stanowi próbę obejścia AdA i traktując wnioski o wydanie zezwolenia jako niepełne wzywała do ich uzupełnienia. W przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie 7 dni, wojewódzcy inspektorzy farmaceutyczni odmawiali zawieszenia postępowania, argumentując, że ze względu na złożenie niepełnego wniosku postępowanie nie zostało w ogóle wszczęte. Zamiarem Inspekcji było spowodowanie upadku wniosku, a tym samym utraty możliwości powołania się na korzystny przepis przejściowy.

REAKCJA NSA

Stanowisko inspekcji zostało podważone przez omawiany wyrok NSA, który stwierdził, że niedołączenie opinii sanitarnej nie może być podstawą do odmowy merytorycznego rozpatrzenia wniosku. Sąd uznał, że jeżeli nawet przedsiębiorca nie dołączył do wniosku o zezwolenie kompletu wymaganej dokumentacji, Inspekcja powinna była wszcząć postępowanie administracyjne i nie miała prawa odmówić zawieszenia postępowania wyłącznie z powodu niedołączenia wszystkich załączników.

CO TO OZNACZA DLA RYNKU?

Praktyczne skutki tego rozstrzygnięcia mogą być bardzo daleko idące. Część z przedsiębiorców, którzy znajdują się w analogicznej sytuacji jak skarżący w przedstawionej sprawie, będzie mogła żądać prowadzenia postępowań na podstawie wniosków złożonych w zeszłym roku, w drodze skargi na bezczynność organów administracji. O ile w sprawie nie wystąpią szczególne okoliczności, wnioskodawca będzie mógł żądać następnie zawieszenia tak podjętego postępowania. Będzie miał zatem zagwarantowany czas na przygotowanie lokalu i zdobycie niezbędnej dokumentacji. Oznaczać to może, że w wielu lokalizacjach, które ze względu na obowiązujące limity geograficzne jeszcze niedawno wydawały się być stracone dla konkurentów, mogą pojawić się nowe apteki. Szansa na podjęcie postępowań dotyczy zarówno wnioskodawców będących farmaceutami, jak również osób bez wykształcenia farmaceutycznego oraz spółek kapitałowych. Okazuje się zatem, że furtki pozostawione przez ustawodawcę w AdA mają szansę zmienić się w sporej wielkości bramy wjazdowe.

"Czasopismo Aptekarskie" nr 6-7/2018
str. 11-12



Galeria Farmapress
 
Alchemia w lipie zaklęta

Strzelno to ciekawe miejsce. Znajdują się tu jedne z najważniejszych zabytków sztuki romańskiej w Polsce - obiekty sakralne na wzgórzu św. Wojciecha: ponorbertański kościół Świętej Trójcy i Najświętszej Maryi Panny z unikatowymi kolumnami oraz rotunda św. Prokopa - jedyny kościół w Polsce o takiej bryle i rozplanowaniu.
Do tego miasta romańskich tympanonów trafił Jan Harasimowicz w 1973 roku. Urodzony w Stajkach na Wileńszczyźnie, w 1959 roku wraz z rodzicami wrócił do Polski. Rodzina znalazła się w Bydgoszczy, gdzie Jan ukończył Technikum Farmaceutyczne. Studiował w Akademii Medycznej w Gdańsku, gdzie w 1971 roku uzyskał dyplom magistra farmacji. Po studiach wrócił do pracy w Bydgoszczy, a los sprawił, że na stałe zamieszkał w Strzelnie. W jednym z wywiadów przyznał: "Mam wrażenie, jakbym mieszkał tu przez całe życie. Zatrzymały mnie lasy, jeziora, doskonałe powietrze, no i cudowne drzewo lipowe" (Magazyn Nowości, 19 lipca 1996 r). Lipy mogły uwieść artystę, który od dziecka rzeźbił w korze i w mydle, malował na wszystkim, na czym się tylko dało...

Rozmiar: 58785 bajtów
Ignacy Łukasiewicz, płaskorzeźba monochromatyczna, deska, 70x110, 2003

I tak narodziło się szczególne artystyczne połączenie - farmacji (historycznej siostry alchemii) ze sztuką romańską, obecną w Strzelnie tak wyraźnie, jak nigdzie w Polsce. A podwaliny tej symbiozy utrwaliła głęboka wiedza artysty o historii farmacji, o jej tajemnicach, o wnętrzach średniowiecznych aptek, umieszczonych w architekturze romańskiej. Tak rozwinął się twórca - aptekarz, czujący i rozumiejący swój zawód oraz jego rodowód, a jednocześnie rzeźbiarz, przenoszący historyczne i współczesne apteki na płaszczyznę drewnianej płaskorzeźby, gdzie dłuto wydobyło sztukę farmaceutyczną i jej tajemnice, stawiając na przedstawianych aptecznych półkach figury węży, nosorożców lub krokodyli, gdzie literki AR (aqua regis) przypominają wodę królewską, rozpuszczającą wszystkie metale poza złotem...

Rozmiar: 58785 bajtów
Mazidła, płaskorzeźba monochromatyczna, deska, 60x110, 2017

Płaskorzeźby wiele mówią o sztuce farmaceutycznej i medycznej, jej historii oraz tradycji. Oto aptekarz zakonnik trzyma w dłoniach słoik i w starej księdze szuka informacji o działaniu specyfiku, który tam jest przechowywany. W drewnianej balii odbywają się zabiegi higieniczne. Realizm działania środków wymiotnych nie pozostawia wątpliwości co do ich skuteczności, a średniowieczny chirurg nastawia uszkodzony nadgarstek z głębokim skupieniem na twarzy. W tygielkach warzą się mikstury, pracują destylarki i niemalże słychać uderzenia pistli w moździerzach. W kąciku przycupnął kronikarz, w skupieniu wodząc dłonią po kartach księgi. Znajdziemy też hipochondryka obstawionego medykamentami, dwóch uśmiechniętych obżartuchów przy zastawionym stole, zielarki z pełnymi koszami, pracujących przy żarnach, wychudzoną postać chorej w łóżku. Możemy także uczestniczyć w zabiegu amputacji kończyny przy użyciu narzędzi ślusarskich. I smutno, i tragicznie, i czasem zabawnie, na pewno pracowicie, jak w życiu... Cyrulik upuszcza krew i to chyba jedyny tak żywy akcent kolorystyczny. Bo Jan Harasimowicz oszczędnie dawkuje kolory. W jego rzeźbach nie barwa wzbudza emocje odbiorcy; to ślady dłuta – pewne i surowe, wręcz minimalistyczne, inny relief figur i tła, to szczególne zróżnicowanie przestrzenne zdawałoby się płaskiej powierzchni deski... Dłuto artysty pracuje z aptekarską precyzją i wyważeniem, nie ma zbędnych pociągnięć, każdy ślad ma swoją rolę i wymowę. Nie dziwi zatem to, że prace Jana Harasimowicza budzą zainteresowanie nie tylko w Polsce. Znajdują się w zbiorach Muzeum Archidiecezji Gnieźnieńskiej, Muzeum w Watykanie, Japonii, RPA, we Francji i w Norwegii oraz wielu prywatnych kolekcjach.
Strzelno to ciekawe miejsce. Św. Wojciech zostawił ślad koła swojego wozu i końskich kopyt na kamieniu. W romańskich kościołach płaskorzeźby na kolumnach opowiadają o leczeniu w dawnych czasach, a także o cnotach i występkach. Nad Apteką "Romańską" w pokoiku - pracowni artysta Jan Harasimowicz dłutem uwiecznia aptekarską alchemię na lipowych deskach...

>>> szerzej w: "Czasopismo Aptekarskie" nr 4/2018
na str. 46-50



Wydarzenie roku 2017

Rozmiar: 17309 bajtów
Prof. Christa Kletter
Rozmiar: 17309 bajtów
Prof. Stuart Anderson
Rozmiar: 17309 bajtów
Prof. Bruno Bonnemain

Rozmiar: 17309 bajtów
Prof. Axel Helmstädter
Rozmiar: 17309 bajtów
Prof. Anita Magowska
Rozmiar: 17309 bajtów
Prof. Iwona Arabas

W dniach 12-15 września 2017 r. na Uniwersytecie Warszawskim obradował 43. Międzynarodowy Kongres Historii Farmacji, którego organizatorem było Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne. W trakcie obrad Kongresu odbyły się plenarne posiedzenia dwóch międzynarodowych organizacji farmaceutycznych: Międzynarodowej Akademii Historii Farmacji (International Academy for the History of Pharmacy) i Międzynarodowego Towarzystwa Historii Farmacji (International Society for the History of Pharmacy).
Obrady Kongresu i posiedzenia plenarne prowadzili prof. dr Christa Kletter (Austria) - prezydent Międzynarodowego Towarzystwa Historii Farmacji, prof. dr Stuart Anderson (Wielka Brytania) - prezydent Międzynarodowej Akademii Historii Farmacji, prof. dr Bruno Bonnemain (Francja) i prof. dr Axel Helmstädter (Niemcy) - wiceprezydenci Międzynarodowego Towarzystwa Historii Farmacji. Polskę reprezentowali prof. dr hab. Anita Magowska i dr hab. Iwona Arabas, prof. PAN.

"Czasopismo Aptekarskie" nr 1/2018
str. 3 i 8-21



Zdjęcie roku 2017

Rozmiar: 58785 bajtów
Na zdj. prof. dr hab. n. farm. Anna Malm, dziekan Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie wręcza dyplom magistra analityki medycznej Aleksandrze Bożyk. Uroczystość wręczenia dyplomów absolwentom farmacji, analityki medycznej oraz kosmetologii odbyła się 18 listopada 2017 r.

"Czasopismo Aptekarskie" nr 1/2018
str. 5



Media patronage "Czasopismo Aptekarskie"
 
43. Międzynarodowy Kongres Historii Farmacji w Warszawie
 
43rd International Congress for the History of Pharmacy in Warsaw

prof. dr hab. Anita MAGOWSKA

 
Katedra i Zakład Historii Nauk Medycznych UM w Poznaniu

Summary. 43rd International Congress for the History of Pharmacy

More than two centuries pharmacists have been carried out research on their history. Since decades national societies for history of pharmacy have been active on five continents. An umbrella organization for them is the International Society for the History of Pharmacy, founded in 1947. Poland hasn't its own society for the history of pharmacy, hence, our representative is the Polish Pharmaceutical Society which a part is the Team of Sections for the History of Pharmacy. This is why the Polish Pharmaceutical Society was host the 43rd International Congress for the History of Pharmacy organized in Warsaw from 12th to 15th September 2017.
Prof. Iwona Arabas, the custodian of the Museum of Pharmacy named after Antonina Leśniewska in Warsaw, was the chairwoman of its organizing and scientific committees. The opening ceremony was organized in the Old Library of the Warsaw University. Prof, Piotr Wroczyński, the Dean of the Pharmaceutical Faculty of the Warsaw Medical University, and prof. Jan Pachecka, the Vice-president of the Polish Pharmaceutical Society, welcomed the guests. Prof. Iwona Arabas explained the choice of topics for the Congress (which were pharmacopoeias and pharmaceutical societies) in her lecture "2017 - the Year of Two Important Pharmaceutical Anniversaries in Poland". In 2017 two centuries have passed since publication of a first Polish pharmacopoeia and seventy years since the Polish Pharmaceutical Society was established. The opening ceremony was ended with a Chopin recital, performed by Prof. Jerzy Sterczyński from the Fryderyk Chopin’s Music University in Warsaw.
All Congress deliberations were in the Old Library. At its ground floor, the exhibition on the past of academic pharmacy in Warsaw reminded about dissimilarity of the past.
Next day, another ceremony evening was organized at the New Library of the Warsaw University. It was the main event of the International Academy for the History of Pharmacy, established in 1952 by Georg E. Dann (1898-1979). Because the President shall not serve more than two consecutive terms, Prof. Stuart Anderson from the UK completed his work. Prof. Bruno Bonnemain was elected the new President of Academy. During the ceremony new members of Academy were given certificates of membership. They are historians of pharmacy from: the UK, Iran, Israel, Latvia, Norway, Poland, Romania, Turkey and Italy. Later, medals and awards were given. Dr. Ariane Retzar from Germany received the Carmen Frances Prize, Prof. Antonio Bueono from Spain was given the "Schelenz Plaque", Prof. Francois Ledermann from Switzerland - the Urdang's Medal, and Prof. Gilles Barbeau from France - the Parmentier's Medal. Moreove, Prof. Christa Kletter (Austria), Prof. Carmen Frances (Spain), and Dr. Jadwiga Brzezińska (Poland) were given the Anntonina Leśniewska's Statuette. The latter received the honorary membership of the International Academy for the History of Pharmacy as well. During the ceremony Prof. Anita Magowska gave the Academy lecture on past pharmacopoeias and their evolution.
About 150 historians of pharmacy participated in the Warsaw Congress. All plenary lectures, communicates, and posters were very interesting and of the scientific excellence. The next International Congress for the History of Pharmacy will be organized in Washington in 2010.

>>> szerzej w: "Czasopismo Aptekarskie" nr 1/2018
na str. 8-21



Album
Leopold Skulski
prowizor farmacji • inżynier chemik • aptekarz praktyk • nadburmistrz • poseł na Sejm Ustawodawczy • prezydent ministrów II RP

Od Wydawcy i Redakcji

Przekazujemy Państwu kolejną, już 70. pozycję książkową Wydawnictwa Farmapress, wpisującą się w realizację inicjatywy wydawniczej pod wspólnym tytułem "Niezwykłe biografie niezwykłych farmaceutów". Książka jest poświęcona Leopoldowi Skulskiemu, prowizorowi farmacji, który należał do tych aptekarzy praktyków, którzy 100 lat temu, w znaczący sposób przyczynili się do odzyskania niepodległości przez Polskę i budowania podstaw naszej państwowości.
Od 25 lat Wydawnictwo Farmapress przywiązuje dużą wagę do opracowywania i upowszechniania biogramów aptekarzy, często zapomnianych, którym środowisko zawodowe, a także społeczność lokalna zawdzięcza swój byt państwowy budowany w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości.
W ramach wspomnianej inicjatywy wydawniczej postanowiliśmy wydać książkę w formie albumu bibliofilskiego dr. n. hum. Łukasza Kota, poświęconą Leopoldowi Skulskiemu, która ukazuje jego życie i działalność zawodową jako farmaceuty, a następnie działalność polityczną, gospodarczą i społeczną na tle zachodzących przemian w II Rzeczypospolitej.
Przygotowując wydanie albumu, korzystaliśmy z zasobów Archiwum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, Archiwum Państwowego w Łodzi, Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, Biblioteki Sejmowej, Wydziału Muzealiów Biblioteki Sejmowej, Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie, Narodowego Archiwum Cyfrowego, Biblioteki Narodowej, Głównej Biblioteki Lekarskiej, Muzeum Zamojskiego oraz z zasobów kolekcjonerskich Wydawnictwa Farmapress.
Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do wydania albumu, a przede wszystkim: Zespołowi Sekcji Historii Farmacji Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, Servier Polska, Poznańskim Zakładom Zielarskim Herbapol S.A. w Poznaniu, Egis Polska, Eprus Czesław Gornowicz S.K.A. w Bielsku-Białej, Hurtowni Farmaceutycznej Salus International Sp. z o.o. w Katowicach, Fundacji Zdrowie i Opieka w Katowicach, Centrali Farmaceutycznej Cefarm SA w Warszawie, PhytoPharm Klęka SA w Klęce, Danucie i Jerzemu Waliszewskim - Apteka "Nowa" w Stargardzie, Jolancie i Kazimierzowi Radeckim w Piasecznie, redakcji miesięcznika "Czasopismo Aptekarskie" oraz Markowi Jędrzejczakowi - Apteka "Od Pokoleń" w Kielcach.
Mamy nadzieję, że album poświęcony prowizorowi farmacji Leopoldowi Skulskiemu, prezydentowi ministrów II Rzeczypospolitej przyczyni się do wzbogacenia wiedzy o postaciach, które odegrały istotną rolę w historii nie tylko farmacji, ale przede wszystkim w dziejach Państwa Polskiego. Wielu z nich to aptekarze i farmaceuci, którzy zasługują na przypomnienie i szersze opracowanie ich biografii. Są to m.in. Bonifacy Bałdyk - przewodniczący Komisarycznej Rady Miejskiej w Żorach w latach 1922-1925, Feliks Filipowicz - prezes Rady Miejskiej Białegostoku w latach 1919-1927, Jan Fabierkiewicz - burmistrz Sochaczewa w latach 1919-1921, Emil Gajdas - komisaryczny burmistrz Tarnowskich Gór w 1921 roku, Stefan A. Jasiński - pierwszy burmistrz Rakoniewic w latach 1919 - 1920, Wacław Kaun - burmistrz Piaseczna w latach 1918 - 1926, Zenon E. Lewandowski - poseł na Sejm Ustawodawczy, pierwszy konsul generalny RP w Olsztynie w okresie od 10 lutego do 20 kwietnia 1920 roku, Ludwik Mieczkowski - pierwszy burmistrz Ostrowii Mazowieckiej w latach 1920-1928, Tadeusz Parys - burmistrz Słupcy w latach 1924-1927, Wojciech Rybicki - zastępca burmistrza Mikołowa w latach 1922-1928.
Jak duży wkład wnieśli w tworzenie Państwa Polskiego aptekarze i farmaceuci, świadczy fakt, że w miejscowościach, w których pracowali i działali na rzecz społeczności lokalnej, place i ulice zostały nazwane ich imionami.

Wiktor Szukiel
Wydawca i Redaktor Naczelny Wydawnictwa Farmapress

prof. dr hab. n. farm. Kazimierz Głowniak
Przewodniczący Rady Naukowej "Czasopisma Aptekarskiego"


Rozmiar: 58785 bajtów

Treść
Streszczenia
W języku angielskim • W języku niemieckim • W języku francuskim

Rozdział I.
Rodowód

Historia rodu Skulskich • Linia rodowa Leopolda Skulskiego • Rodzina Leopolda

Rozdział II.
Edukacja i praca

Adept sztuki aptekarskiej • Studia uniwersyteckie w Karlsruhe • W Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół" • Pierwszy Zjazd Aptekarzy Królestwa Polskiego • Początki kariery w świecie biznesu • Współzałożyciel Polskiego Radia • Prokurent Zakładów Żyrardowskich • W Związku Akademików Gdańskich "Wisła" • Prezes Łódzkiego Towarzystwa Elektrycznego • Warszawskie Towarzystwo Wioślarskie • Prezes uzdrowiska Jurata • Prywatne życie Leopolda Skulskiego

Rozdział III.
Początki działalności publicznej

W Zjednoczeniu Narodowym • Nadburmistrz Łodzi • Towarzystwo "Lokator" • Związek Miast Królestwa Polskiego • Centroprawicowy Polski Związek Pracy • Oswobodzenie Łodzi • Tworzenie polskiej administracji państwowej • Skulski jako mediator polityczny • Wybory do Sejmu Ustawodawczego w 1919 roku

Rozdział IV.
Szczyt kariery politycznej
Poseł na Sejm Ustawodawczy • Autorski projekt ustawy o Straży Bezpieczeństwa i Policji Państwowej • Współpraca z prezydentem ministrów Ignacym J. Paderewskim • Deklaracja programowa Związku Ludowo-Narodowego • Rozłam w Klubie ZL-N i powstanie Narodowego Zjednoczenia Ludowego • Prezydent Ministrów • Powstanie gabinetu prezydenta Skulskiego • Priorytety rządu Skulskiego • Współpraca z Naczelnikiem Państwa • Konstytucja, reforma rolna i marka polska • Pokojowe rokowania między Polską i Rosją Radziecką • Polska ofensywa na Ukrainie • Odwrót spod Kijowa • Kryzys polityczny i rządowy • Upadek gabinetu Skulskiego • Rząd Władysława Grabskiego • Sukcesy i porażki rządu Skulskiego • Utworzenie diecezji łódzkiej • Minister spraw wewnętrznych • Wojna polsko-bolszewicka • Bitwa Warszawska • Odbudowa kraju po zwycięstwie nad Armią Czerwoną • Strajki robotnicze 1921 roku • Powstania śląskie i Wojciech Korfanty • Zakończenie kariery politycznej Skulskiego

Rozdział V.
W Ruchu Ludowym i w Obozie Piłsudczykowskim
W PSL "Piast" • Członek Trybunału Stanu • PSL "Piast" - program dla Polski • Legitymacja dla noblisty • Rozbicie wewnętrzne w PSL "Piast" • W Obozie Zjednoczenia Narodowego • Rola Skulskiego w polityce lat 30. • Próba rekonstrukcji losów Skulskiego od września 1939 roku

Rozdział VI.
Myśl polityczna

Koncepcja państwa • Organy władzy w państwie • Katalog praw i obowiązków obywatelskich • Program polityki gospodarczej Polski • Reforma rolna i program odbudowy rolnictwa • Polityka finansowa • Program rozwoju transportu i komunikacji • Realizacja bieżących zadań • Międzynarodowe położenie Polski • Polityka zagraniczna Skulskiego • Polska po traktacie wersalskim • Poglądy Skulskiego na sprawy państwa jako polityka PSL "Piast" i OZN • Wizja Wielkiej Polski • Koncepcja obronności kraju

Zakończenie

Spis ilustracji • Objaśnienie najczęściej występujących ważniejszych skrótów i nazw • Bibliografia • Indeks nazwisk

Rozmiar: 58785 bajtów



www.poland.pl/tourism/history-poland/leopold-skulski-pharmacist-and-prime-minister

Rozmiar: 210626 bajtów

Z inicjatywy Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP, na portalu anglojęzycznym MSZ ukazała się informacja o ustanowieniu roku 2017 rokiem Leopolda Skulskiego przez redakcję miesięcznika "Czasopismo Aptekarskie".
Zamieszczony został także artykuł z "Czasopisma Aptekarskiego" nr 1/2017 poświęcony Leopoldowi Skulskiemu.
Dzięki portalowi www.poland.pl od 2 marca 2017 r. internauci na całym świecie mają okazję zapoznać się z życiem i działalnością Leopolda Skulskiego, jednego z wybitnych mężów stanu II Rzeczypospolitej, aptekarza, prowizora farmacji, inżyniera chemii, przyjaciela Marszałka Józefa Piłsudskiego, Macieja Rataja, Wincentego Witosa i Gabriela Narutowicza, a który w pierwszych latach odzyskania niepodlegości przez Polskę był Prezydentem Ministrów II RP.

Wiktor Szukiel
"Czasopismo Aptekarskie" nr 4/2017
na str. 3



Do Pana
Leopolda Skulskiego Prezydenta Ministrów
w Warszawie

W chwili, gdy Pan ustępuje ze stanowiska Prezydenta Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, wyrażam zarówno Panu, jak i wszystkim ustępującym Ministrom, prawdziwe uznanie i szczere podziękowanie za usilną pracę nad budową państwowości polskiej w dziejowej chwili odrodzenia Rzeczypospolitej.*

Warszawa - Belweder, dnia 23 czerwca 1920 roku
Rozmiar: 58785 bajtów


* Z listu Józefa Piłsudskiego, Naczelnika Państwa do Leopolda Skulskiego, Prezydenta Ministrów [w:] www.pilsudski.org/archiwa/dokument.php?nrar=709&nrzesp=1&sygn=10&handle=709.238/214 Pobrano 4.10.2016 r. godz. 17.20

Leopold Skulski - aptekarz prezydentem ministrów II RP

Każda kolejna rocznica odzyskania w 1918 roku niepodległości przez Polskę każe przywołać pamięć ludzi, którzy na trwałe zapisali się w dziejach trudnych powojennych lat budowania odrodzonej II RP. Należy do nich farmaceuta aptekarz Leopold Skulski, który jako jedyny w dziejach przedstawiciel tej profesji pełnił funkcję premiera rządu odrodzonej Polski, piastował także stanowisko nadburmistrza m. Łodzi, a w czasie wojny z bolszewikami 1920 roku był ministrem spraw wewnętrznych. Poza działalnością polityczną angażował się w życie społeczne, gospodarcze i kulturalno-sportowe, był człowiekiem bardzo przedsiębiorczym i liczącym się w świecie biznesu, zasiadał w radach nadzorczych kilku przedsiębiorstw.

Rozmiar: 58785 bajtów
Z okazji 90. rocznicy uzyskania niepodległości Polski wśród licznie zgromadzonych mieszkańców Łodzi i pocztów sztandarowych, Prezydent RP Lech Kaczyński na budynku Urzędu Miejskiego odsłonił tablicę pamiątkową poświęconą Leopoldowi Skulskiemu, prowizorowi farmacji - łódzkiemu aptekarzowi, nadburmistrzowi m. Łodzi, Prezydentowi Ministrów II RP
Rozmiar: 58785 bajtów

Pomocnik aptekarski

O Leopoldzie Skulskim pisze i publikuje jedynie wąskie grono historyków, skromna jest zwłaszcza powszechna wiedza o jego działalności jako farmaceuty, a przecież jest to jeden z najwybitniejszych polityków wywodzących się z Zamościa. Urodził się w roku 1877 w zubożałej inteligencko-szlacheckiej rodzinie (herbu Rogala) Adolfa Skulskiego i Bronisławy Skulskiej z wołyńskiego rodu Leliwitów, wychował i wykształcił na aptekarza.
W roku 1894, po czterech latach nauki, jako zdolny i pracowity uczeń ukończył z medalem progimnazjum w Zamościu (egzamin maturalny w gimnazjum męskim w Lublinie zdał jako ekstern dopiero w 1901 roku) i po złożeniu egzaminu ustnego ze znajomości języka rosyjskiego, polskiego, łacińskiego, niemieckiego oraz zasad arytmetyki i umiejętności wyraźnego pisania dnia 21 grudnia tegoż roku Oddział Lekarski Rządu Gubernianego Lubelskiego nadal mu tytuł ucznia aptekarskiego.
Niestety, rodzina z powodów finansowych nie była w stanie wysłać go na studia, rozpoczął więc praktykę w aptece prowizora Mieczysława Czubaszki w Zamościu, a po roku przeniósł się do apteki prowizora Wiktora Migurskiego w Krasnymstawie, gdzie jako uczeń aptekarski pracował do 18 grudnia 1897 roku.

Rozmiar: 58785 bajtów
Inicjatorzy i organizatorzy przedsięwzięcia mgr farm. Jolanta Radecka i dr Kazimierz Radecki

Rozmiar: 58785 bajtów
Na warszawskiej staromiejskiej kamienicy, siedzibie PTFarm. z inicjatywy Jolanty i Kazimierza Redeckich odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci Leopolda Skulskiego. Uroczystość poprzedziło spotkanie naukowe pod przewodnictwem prof. dr. hab. Janusza Pluty poświęcone Leopoldowi Skulskiemu. Referat o jego drodze do wielkiej polityki jako prowizora farmacji wygłosiła ówczesna doc. dr hab. Iwona Arabas, obecnie prof. PAN. Odsłonięcia tablicy 15 grudnia 2010 r. dokonali prezes ZG PTFarm. prof. dr hab. Janusz Pluta, prezes NRA dr Grzegorz Kucharewicz i wiceminister zdrowia Marek Twardowski

W styczniu 1898 roku wyjechał do Warszawy, gdzie na Oddziale Farmaceutycznym Wydziału Lekarskiego Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczął kurs aptekarski. Naukę zakończył 18 marca tegoż roku, uzyskując stopień pomocnika farmacji, i zatrudnił się w aptece mgr. farm. Zdzisława Kłossowskiego w Zamościu. Pracował tam do listopada 1899 roku, po czym przeniósł się do wsi Dobrów w byłym pow. będzińskim i tu zatrudnił się u prowizora Żółczyńskiego. Do Zamościa powrócił 1 lipca 1900 roku, rozpoczynając praktykę w aptece Karola Kłossowskiego. Ostatecznie aptekę tę opuścił 12 lipca 1901 roku, podejmując studia na Oddziale Farmaceutycznym Wydziału Lekarskiego Cesarskiego UW w Warszawie.
Od 1894 do 1901 roku Leopold Skulski przepracował w aptekach łącznie ponad 6 lat i 3 miesiące na stanowisku ucznia oraz pomocnika aptekarskiego.

Student farmacji

Dwuletni uniwersytecki kurs na prowizora zakończył się egzaminem (m.in. z mineralogii, botaniki, zoologii, fizyki, chemii, surowców leczniczych, farmacji, farmakologii oraz z pierwszej pomocy w nagłych wypadkach) oraz obowiązkiem wysłuchania w Szkole Farmaceutycznej Warszawskiej, którejkolwiek akademii medyczno-chirurgicznej lub na uniwersytecie wykładów z nauk farmaceutycznych. Po spełnieniu tych warunków pomocnik aptekarski Leopold Skulski 31 października 1903 roku otrzymał stopień prowizora (dyplom Rada UW zatwierdziła 5 czerwca 1903 r.). W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Chemii Cesarskiego UW, gdzie także rozpoczął działalność społeczną jako przewodniczący zarządu Koła Bratniej Pomocy Studentów UW.
W roku 1904 Skulski rozpoczął studia na Wydziale Chemii Teschnische Hochschule w Karlsruhe w Niemczech i dwa lata poźniej (w 1906 r.) uzyskał dyplom inżyniera chemika. Tu także włączył się w działalność społeczno-polityczną, zostając prezesem Polskiego Towarzystwa Akademickiego - korporacji studentów Polaków w Karlsruhe, i reprezentując je na XIX Zjeździe Zjednoczenia Towarzystw Młodzieży Polskiej za Granicą w grudniu 1905 roku w Genewie. Przewodniczył obradom tego forum i doprowadził do połączenia zwalczających się dwóch organizacji: Zjednoczenia Towarzystw Młodzieży Polskiej i Związku Młodzieży Akademickiej.

Łódzki aptekarz

W wieku 28 lat, z dyplomem inżyniera chemii Leopold Skulski wrócił w 1906 r. do kraju i osiedlił się na krótko w Warszawie, zostając kierownikiem jednego z zakładów produkcyjnych Warszawskiego Towarzystwa Akcyjnego "Motor", który miał dwa odziały: I Oddział Chemiczno-Farmaceutyczny oraz II Oddział Wód Mineralnych Sztucznych. W roku 1907 przeniósł się do filii zakładów "Motor" w Łodzi, gdzie zajmował się sprzedażą leków i preparatów farmaceutycznych.
Od czerwca 1910 roku prowizor, inżynier chemii Leopold Skulski powrócił do aptekarstwa, wydzierżawiając od Oswalda Gessnera za poręczeniem w wysokości 5 tys. rubli istniejącą od 1906 r. aptekę przy ul. Cegielnianej (obecnie Stefana Jaracza). Dwa lata później w budynku obok apteki otworzył własną fabrykę krochmalu.
Kolejna łódzka apteka, w której pracował Leopold Skulski, to apteka Franciszka Winnickiego przy ul. Piotrkowskiej, w której objął po Mieczysławie Ptaszyńskim stanowisko prowizora zarządzającego. W roku 1916 wykupił tę aptekę od Winnickiego i przeniósł tam także fabrykę krochmalu.

Rozmiar: 58785 bajtów
Odsłonięcia tablicy poświęconej Leopoldowi Skulskiemu dokonuje prezydent miasta Zamościa - Marcin Zamoyski w towarzystwie Marzeny Skulskiej-Lundgren ze Szwecji, przewodniczącego Komitetu Upamiętnienia Leopolda Skulskiego w Zamościu dr. Łukasza Kota i Zamojskich Zuchów

Rozmiar: 58785 bajtów
Tablicę ufundowano dzięki Komitetowi Upamiętnienia Leopolda Skulskiego w Zamościu, w skład którego wchodzili: mgr farm. Ewa Dąbska, mgr farm. Marzena Gontarz-Otłowska, prof. dr hab. Jan Jachymek, mgr Andrzej Kędziora, mgr Hanna Maziarczyk, mgr Maria Puźniak, mgr Maria Rzeźniak, ks. Jacek Rak, Edward Słoniewski, lek. med. Jerzy Słupecki, mgr Andrzej Urbański, Marcin Zamoyski

W czerwcu 1909 roku powstało Łódzkie Stowarzyszenie Aptekarzy, które postanowiło zorganizować zjazd aptekarzy, a jego organizację powierzyło między innymi Leopoldowi Skulskiemu. I Zjazd Aptekarzy Królestwa Polskiego odbył się w dniach 21-22 maja 1912 roku w Łodzi, uczestniczyło w nim 180 aptekarzy, którzy wysłuchali 29 referatów, wśród nich wystąpienia Skulskiego, który mówił o standaryzacji leków. Delegaci przyjęli 21 uchwał dotyczących m.in. warunków pracy w aptekach. Zjazd pokazał duży potencjal naukowy środowiska aptekarskiego.
Po wybuchu I wojny światowej Leopold Skulski wszedł w skład utworzonego 3 sierpnia 1914 r. Centralnego Komitetu Milicji Obywatelskiej, gdzie został przewodniczącym sekcji farmaceutycznej powołanej przez Łódzkie Stowarzyszenie Aptekarzy w marcu 1915 roku. Sekcja czuwała nad starannością przyrządzania leków, zajmowała się zaopatrzeniem farmaceutycznym, kontrolą jakości wód mineralnych, prowadziła ewidencję aptek, a przede wszystkim ochraniała leki i artykuły sanitarne przed rekwizycjami niemieckimi (po roku komitet został przez Niemców rozwiązany).

Nadburmistrz Łodzi

W Łodzi rozpoczęła się działalność publiczna Skulskiego, która zaprowadziła go na urząd Prezydenta Ministrów II RP. Na początku został czynnym działaczem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", a po jego zdelegalizowaniu przez władze carskie od 19 czerwca 1909 r. prezesem Towarzystwa Zwolenników Rozwoju Fizycznego.
Od 1916 roku działał w Łódzkiej Miejskiej Radzie Opiekuńczej, wchodząc w skład komisji, która wysyłała dzieci na wieś. Opracował raport dotyczący opieki nad dziećmi i młodzieżą, który przedstawił wizytującemu 9 maja 1917 r. miasto księciu Eustachemu Sapiesze. Podczas I wojny światowej niejednokrotnie pertraktował z władzami niemieckimi w kwestii utworzenia stowarzyszenia pod nazwą Polskie Towarzystwo Gimnastyczne i to mu się udało: 6 sierpnia 1916 roku odbyło się zebranie założycielskie stowarzyszenia pod tą nazwą, zaś Skulski został jego prezesem. Zrezygnował jednak z tej funkcji, pozostając jedynie członkiem zarządu towarzystwa, w kwietniu 1917 roku, gdy został burmistrzem Łodzi.
Do wyborów wystawił go jako drugiego na swojej 19-osobowej liście utworzony w grudniu 1916 roku Polski Komitet Wyborczy (Skulski brał udział w pracach nad stworzeniem koalicji polskich ugrupowań prawicowych, których efektem było powstanie Polskiego Komitetu Wyborczego). Po wyborach w styczniu 1917 roku Leopold Skulski został radnym Rady Miejskiej w Łodzi, jednym z dwóch z listy Polskiego Komitetu Wyborczego. Po trwającym kilka miesięcy konflikcie w jej łonie, dotyczącym języka polskiego jako urzędowego w magistracie oraz obsady stanowiska burmistrza, po długich targach z władzami okupacyjnymi, otrzymał od prezydenta policji nominację na II burmistrza Łodzi (naburmistrzem został Niemiec Schoppen) i miał tę funkcję pełnić przez pół roku - do wyboru następcy przez Radę Miejską. Jako radny był też przewodniczącym jej Komisji Niesienia Pomocy Biednym, zastępcą przewodniczącego Komisji Budżetowo-Finansowej oraz Urzędu Miar i Wag. Skulski na forum Rady Miejskiej poruszał głównie sprawy socjalne: domagał się zwiększenia pensji nauczycielom i robotnikom, unormowania płac urzędników. Okazał się sprawnym organizatorem i dość szybko dostosował Zarząd Miasta do modelu samorządowego. Nic więc dziwnego, że 29 września 1917 roku specjalnym rozporządzeniem cesarsko-niemiecki prezydent policji mianował go nadburmistrzem Łodzi. Jako burmistrz Skulski żywo interesował się sprawami socjalnymi mieszkańców, o których często mówił na sesjach Rady Miejskiej. W październiku 1917 r. na jego wniosek radni przeznaczyli np. dodatkowo 60 tys. marek na dożywianie dzieci, apelował też o zwiększenie liczby bezpłatnych i ulgowych obiadów.
W momencie przełomowym końca I wojny światowej Leopold Skulski był zwolennikiem stopniowego przejmowania władzy z rąk okupanta, ale uznał racje organizacji paramilitarnych i partii prawicowych co do czynnego wystąpienia w celu przejęcia władzy w Łodzi.

Premier z Zamościa

Obowiązki Leopolda Skulskiego jako burmistrza Łodzi zakończyły się, gdy 26 stycznia 1919 roku został posłem na Sejm Ustawodawczy z listy Związku Ludowo-Narodowego. Miał pracować w Komisji Administracyjnej i Komisji Robót Publicznych, ale stało się inaczej: w grudnia 1919 roku, po dymisji rządu Ignacego Paderewskiego, naczelnik państwa Józef Piłsudski na wniosek Sejmu powierzył mu misję utworzenia rządu. Nie chciał bowiem, by premierem został Wojciech Korfanty, którego nie lubił także Wincenty Witos. Dlatego porozumiał się z jednym z byłych wiceprezesów Narodowego Zjednoczenia Ludowego - Leopoldem Skulskim. Do przyjęcia funkcji premiera i tworzenia nowego rządu nakłaniał Skulskiego także sam Wincenty Witos, przywódca najliczniejszego klubu w Sejmie, przekonany, że da sobie radę i znajdzie większość w Sejmie.
Koalicyjny rząd Leopolda Skulskiego powstał dość szybko: zaprzysiężenie gabinetu odbyło się 13 grudnia 1919 roku i tego samego dnia rozpoczął swoje czynności (warto tu zacytować anegdotę: gdy premierem został Leopol Skulski, w warszawskich kabaretach śpiewano: Nam jest wszystko jedno, pianista czy aptekarz/ I tak się lepszych czasów, bracie, nie doczekasz). Gabinet Skulskiego był pierwszym rządem półparlamentarnym i miał bogaty program działania.

Rozmiar: 58785 bajtów Rozmiar: 58785 bajtów
6 kwietnia 2016 r. marszałek Senatu Stanisław Karczewski (na zdj. pierwszy od lewej przy mikrofonie) w obecności wicemarszałków, senatorów i gości otworzył wystawę poświęconą Leopoldowi Skulskiemu. Prezentacja wystawy odbyła się z inicjatywy przewodniczącego Komisji Zdrowia senatora Waldemara Kraski

Rozmiar: 58785 bajtów
Wśród gości wystawy byli obecni m.in. prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego prof. hab. med. Waldemar Kostewicz (na zdj. 3 od lewej), wiceprezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego prof. dr hab. Jan Pachecka i prezes Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego prof. hab. med. Jerzy Jurkiewicz (na zdj. 4 od lewej)

Rozmiar: 58785 bajtów
Jedna z 19 plansz przygotowanych przez Główną Bibliotekę Lekarską przedstawiających życie i działalność Leopolda Skulskiego

Rozmiar: 58785 bajtów
Na zdj. od lewej: Marzena Skulska-Lundgren, córka brata Leopolda Skulskiego zamieszkała obecnie w Szwecji, senator Anna M. Anders, przewodniczący Komisji Zdrowia Waldemar Kraska i Ambasador Farmacji dr n. farm. Kazimierz Radecki, współinicjator budowy pomnika Leopolda Skulskiego

Rozmiar: 58785 bajtów
Przewodniczącemu Komisji Zdrowia, Waldemarowi Kraska, honorowy dyplom "Czasopisma Aptekarskiego" (Nr ew. 1(15)/2016) z podziękowaniem za inicjatywę zorganizowania wystawy wręczył wiceprezes Zarządu Głównego PTFarm. prof. dr hab. Jan Pachecka

Leopold Skulski był jednym z najmłodszych premierów II RP (obejmując funkcję, miał ok. 43 lat), nie ulegał mimo to silnej osobowości Witosa, a Piłsudskiemu pozostawił wolną rękę w działaniach wojennych z bolszewikami. Nie znaczy to jednak, że nie wiedział, co dzieje się na froncie. Był dokładnie informowany i miał wpływ przynajmniej na niektóre decyzje.
Nie angażując się zbytnio w politykę zagraniczną, Skulski uwagę poświęcił koordynacji pracy rządu. Przetrwał na stanowisku siedem miesięcy, a były to czasy, gdy rządy zmieniały sie bardzo często.
Był postacią charyzmatyczną, uosabiał typ mediatora kierującego się kompromisem. Mimo że nie był dobrym mówcą, wyróżniał się spośród posłów. Liczyła się dla niego racjonalna polityka gospodarcza. Wzmocnił Radę Ministrów i poszczególne resorty. Miał własną koncepcję państwa, był inicjatorem wielu przedsięwzięć, choć nie ustrzegł się błędów.
Rząd Skulskiego swego programu nie spełnił - miał przeprowadzić ustawę o przymusowej parcelacji, ale zwlekał, bo trwała wojna polsko-bolszewicka.
W roku 1920, wobec niepowodzenia wyprawy kijowskiej i opuszczenia rządu przez stronnictwa ludowe z powodu zwłoki w przeprowadzeniu reformy rolnej, jak również po odrzuceniu rządowego projektu handlu zbożem zakładającego utrzymanie polityki sekwestru, Skulski, zniechęcony i rozgoryczony postępowaniem dalszych i bliższych przyjaciół, po przeprowadzeniu rozprawy w Sejmie, 9 czerwca wieczorem zgłosił dymisję swego gabinetu. W ciągu kilkunastodniowego przesilenia czyniono próby utworzenia rządu, ale nie dały one efektu. Przez dwa tygodnie Polska nie miała więc rządu, jedynie Skulski na prośbę Pilsudskiego do wyboru nowego gabinetu zajmował się bieżącymi sprawami państwa. Dnia 24 lipca 1920 roku został wreszcie sformułowany koalicyjny rząd Wincentego Witosa, w którym Leopold Skulicki - ze wskazania Piłsudskiego - objął tekę ministra spraw wewnętrznych. Funkcję tę pełnił do 28 czerwca 1921 roku, zrezygnował z niej po krwawych zajściach w Zagłębiu Dąbrowskim.

Rozmiar: 58785 bajtów Rozmiar: 58785 bajtów
Pismo Naczelnika Państwa, Józefa Piłsudskiego akceptujące dymisję złożoną przez Leopolda Skulskiego z funkcji Prezydenta Ministrów

Działacz gospodarczy

Leopold Skulski był nie tylko politykiem, ale także człowiekiem zaangażowanym w działalność gospodarczą, choć dopiero po wycofaniu się z życia politycznego w 1928 roku sprawami gospodarczymi zajął się przede wszystkim. Był czynny w świecie biznesu, m.in. jako członek Komisji Rewizyjnej Banku Polskiego i członek zarządu paru spółek. Zasiadał w radach nadzorczych kilku banków. Był akcjonariuszem brytyjskiego koncernu przemysłu zbrojeniowego Vickers Armstrongs LTG, a także koncernu lotniczego Douglasa założonego w 1920 roku. Był prezesem Polskiego Radia - spółki powstałej 5 lutego 1924 roku, której był udziałowcem, wnosząc wiele w funkcjonowanie i program ramowy Polskiego Radia. Skulski był również zaangażowany w działalność korporacyjną. Był m.in. założycielem korporacji Związek Akademików Gdańskich, a potem Związku Filistrów, natomiast w roku 1925 prezesem Łódzkiego Towarzystwa Elektrycznego. Interesy prowadził również w Łodzi.

Tajemnicza śmierć

Losy Leopolda Skulskiego po wyjeździe z Warszawy w 1939 roku są do dziś owiane tajemnicą. Efekty poszukiwań prowadzonych po wojnie przez członków rodziny sugerują, że jako niezmobilizowany z żoną i osobistym kierowcą po opuszczeniu Warszawy uciekał na wschód, do Pińska na Polesiu. Tam przebywał jakiś czas u dobrych znajomych. Po wkroczeniu wojsk sowieckich do Pińska złożyli mu wizytę jako byłemu premierowi RP przedstawiciele miejscowych władz sowieckich, a w kilka dni potem aresztowano i osadzono w tamtejszym więzieniu, skąd wkrótce został przeniesiony do Brześcia nad Bugiem.
Od tej pory rodzina nie miała żadnych pewnych wiadomości o jego losie. Dotarło do nich, że skazano go na 10 lat więzienia i robót przymusowych. Ostatna wiadomość pochodziła od reapatrianta, który podobno widział Skulskiego w 1948 roku w Uchcie koło Archangielska, gdzie pracował w fabryce chemicznej. Najbliżsi Leopolda Skulskiego są jednak przekonani, że jeden z pierwszych premierów II RP został zamordowany w roku 1940 w wieku 61 lat w Kuropatach, w miejscu zbiorowego mordu 120 tysięcy Polaków, i że tam w zbiorowej mogile spoczywają jego prochy.

Wykorzystano zdjęcia ze zbiorów własnych dr. Łukasza Kota, redakcji "Czasopisma Aptekarskiego" i Urzędu Miasta Łodzi

Opracowano na podstawie albumowego wydawnictwa poświęconego życiu i działalności Leopolda Skulskiego autorstwa dr. Łukasza Kota, które ukaże się staraniem Wydawnictwa Farmapress w I kwartale 2017 r.

"Czasopismo Aptekarskie" nr 1/2017
na str. 13
 
"CzA"
nr 8-9(296-297)
/2018 Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Punktacja MNiSzW
2 pkt. naukowe
Spis treści

Leopold Skulski
prowizor farmacji
• inżynier chemik
• aptekarz praktyk
• nadburmistrz
• poseł na Sejm Ustawodawczy
• prezydent ministrów II RP Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Spis treści
Opis i zamówienie

Farmaceutyczny Poradnik
Kalendarz 2018 Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę

Nowości wydawnicze Farmapress
 
Jan Harasimowicz Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Agata Słyk Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Joanna Kossuth Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Krystyna Joanna Kocay Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Krystyna Głowniak Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Jerzy Jambor Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Receptura apteczna półstałych postaci leków do stosowania na skórę. Teoria i praktyka Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Spis treści
Opis i zamówienie

Receptura apteczna płynnych postaci leków w teorii i praktyce Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Spis treści
Opis i zamówienie

Słownik jakości życia
angielsko-polski
polsko-angielski Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

(C) APe 2002