tel.
22 879-92-62
fax 24 h
22 879-92-32
e-mail: cza@cza.pl
Winieta 'Czasopisma Aptekarskiego'
Adres Redakcji
ul. Obarowska 23/2
04-337 Warszawa
Box 81
Komunikaty nadzwyczajne
O Czasopiśmie Aptekarskim
Wybiórka w pigułce
Konferencje Czasopisma Aptekarskiego
Medale Czasopisma Aptekarskiego
Europejski Laur Farmacji
Rozmiar: 598 bajtów
Bibliografia publikacji nt. opieki farmaceutycznej w "Czasopiśmie Aptekarskim" w latach 2001-2016
Rozmiar: 598 bajtów
SPISY TREŚCI
za lata 2011-2016
Rozmiar: 598 bajtów
PRENUMERATA
 
"Czasopismo Aptekarskie"
Rozmiar: 598 bajtów
Numery
archiwalne "Czasopisma Aptekarskiego"
Rozmiar: 598 bajtów
Kontakt
Rozmiar: 598 bajtów
Rada Naukowa
i Redakcja
Rozmiar: 598 bajtów
Regulamin
dla Autorów publikacji naukowych
Rozmiar: 598 bajtów
Zgłoszenia niepożądanych działań leków Pytania, komentarze, uwagi
Rozmiar: 598 bajtów



Senat za poselskim projektem nowelizacji ustawy
Prawo farmaceutyczne

mgr farm. Marek J. SOKAL

 
Doktorant Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu

Po ponad 20 latach farmaceuci-aptekarze doczekali się zrozumienia wśród parlamentarzystów w sprawie tak znowelizowanej ustawy Prawo farmaceutyczne, aby służyła ona pacjentom i aptekarzom [1].
Ostateczne decyzje w sprawie poselskiego projektu nowelizacji ustawy Prawo farmaceutyczne zapadły podczas wspólnych obrad Senackiej Komisji Zdrowia i Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności, którym przewodniczyli senatorowie Waldemar Kraska i Andrzej Stanisławek.
Po burzliwej dyskusji, w której udział brali liczni przedstawiciele oponentów, jak też, będący w mniejszości, przedstawiciele samorządu aptekarskiego, komisje, nie nanosząc żadnych poprawek, skierowały poselski projekt nowelizacji ustawy Prawo Farmaceutyczne pod obrady Senatu.
Senat RP w dniu 21 kwietnia br. zakończył prace nad ustawą Prawo farmaceutyczne [2] (fragment ze znowelizowanej ustawy publikujemy na str. 8 - przyp. red.). Senatorowie utrzymali zapisy dotyczące tzw. zasady "apteka dla aptekarza", zachowano także kryteria geograficzno-demograficznych przy otwieraniu nowych aptek. Ustawa została skierowana do podpisu Prezydenta RP.

Rozmiar: 58785 bajtów
Fragment sali plenarnej Senatu. Senatorowie obu komisji w trakcie obrad

Przyjęcie ustawy jest ważnym krokiem w kierunku uporządkowania sektora aptecznego. Zarówno wcześniejsze głosowania w Sejmie, jak i w Senacie pokazały, że jesteśmy jako środowisko zawodowe farmaceutów przygotowani mentalnie, organizacyjnie i pod każdym innym względem do przyjęcia wynikających z tej ustawy zadań kierując się przede wszystkim dobrem pacjenta - powiedziała "Czasopismu Aptekarskiemu" mgr farm. Elżbieta Piotrowska-Rutkowska, prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej.
Z dziennikarskiego obowiązku odnotowujemy, że spośród obecnych na sali 83 senatorów za nowelizacją ustawy głosowało 47, przeciw było 32, a 4 wstrzymało się od głosu [3].
Można zatem teraz mieć nadzieję, że w konsekwencji przyjętych zmian zniknie wiele wynaturzeń spowodowanych wyłącznie "handlowym" postrzeganiem roli apteki w społeczeństwie, że z języka farmaceutów zniknie, często zadawane po zrealizowaniu recepty, pytanie "Czy coś jeszcze podać", nie przystające do prestiżu placówki. Podobnie jak np. propozycje "omówienia z farmaceutą swojej farmakoterapii", pod warunkiem wykupienia przez pacjenta produktów leczniczych za co najmniej dwieście zł... I że niektórzy wybitni przedstawiciele nauk ekonomicznych zaprzestaną porównywania farmaceutów zza pierwszego stołu ze sprzedawcami w sklepach spożywczych.
"Quod lege non prohibitum, licitum est" - zatem zapis o geografii i demografii aptek powinien w końcu wyeliminować kuriozalne wypadki otwierania nowych aptek "drzwi w drzwi", czasem dosłownie drzwi w drzwi. Jednak wszystko to w dużej mierze będzie zależało od solidarności zawodowej aptekarzy i przestrzegania Kodeksu Etyki Aptekarz RP.

Rozmiar: 58785 bajtów
Na zdj. m.in.: rzecznik prasowy NRA Tomasz Leleno, radca prawny NRA Elżbieta Waniewska, wiceprezes NRA Małgorzata Pietrzak, prezes NRA Elżbieta Piotrowska-Rutkowska, radca prawny NRA Krzysztof Baka, prezes Zarządu Forum Farmacji Polskiej Marek Jędrzejczak, prezes Wielkopolskiej OIA Alina Górecka

Warto podkreślić, że ustawa w tym brzmieniu jest zgodna z obwiązującymi standardami europejskimi. Podobne rozwiązania wprowadzono m. in. we Francji, Austrii, Hiszpanii, Belgii i Danii. Obecnie blisko 70 procent europejskich aptek objętych jest podobnymi regulacjami.
Nie miał szczęścia samorząd aptekarski do polityków Platformy Obywatelskiej, Polskiego Stronnictwa Ludowego i Sojuszu Lewicy Demokratycznej w sprawie ustawowego uporządkowania rynku aptecznego [4]. Dopiero stanowcza postawa posłów Prawa i Sprawiedliwości doprowadziła do nowelizacji ustawy w tym ważnym obszarze usługi zdrowotnej dla społeczeństwa.
Konieczność nowelizacji ustawy od początku procedowania była popierana przez Ministerstwo Zdrowia, Sejmową Komisję Zdrowia, a także Biuro Analiz Sejmowych, które w swojej niezależnej opinii prawnej stwierdziło, że zmiany w przepisach ograniczą nieprawidłowości występujące na rynku aptecznym, zapewnią większą konkurencję oraz lepszą ochronę pacjentów korzystających z aptek.
Zwolennikami procedowanych zmian w Prawie farmaceutycznym są także organizacje skupiające blisko pół miliona osób reprezentujących tzw. "biały personel" (m.in. samorządy: aptekarski, lekarski, pielęgniarek i położnych oraz diagnostów laboratoryjnych).
Ostatnią nadzieją, jaką należy żywić, jest uregulowanie ustawowe prawnego dysponowania własną koncesją na prowadzenie apteki przez farmaceutę-aptekarza.

1 "Czasopismo Aptekarskie" 1995, 5, wydanie specjalne.
2 Senat RP, IX kadencja, ustawa o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne, druk nr 472. Langner B.: Opinia do ustawy o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne (druk nr 472), Kancelaria Senatu, Biuro legislacyjne, Warszawa 19 kwietnia 2017 r.
3 Leleno T.: Ustawa Prawo farmaceutyczne skierowana do podpisu Prezydenta RP, www.nia.org.pl, wejście 26.04.2017, g. 10.00
4 Jarosik E.: Posłowie PO, PSL i SLD odrzucili w głosowaniu sejmowym propozycje zmian w poselskim projekcie nowelizacji ustawy - Prawo farmaceutyczne, zgłoszone w celu zagwarantowania aptekom i ich pacjentom stałego i równego dostępu do leków refundowanych. Czasopismo Aptekarskie, 2015, 5, 6.

"Czasopismo Aptekarskie" nr 5/2017
na str. 6-7



www.poland.pl/tourism/history-poland/leopold-skulski-pharmacist-and-prime-minister

Rozmiar: 210626 bajtów

Z inicjatywy Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP, na portalu anglojęzycznym MSZ ukazała się informacja o ustanowieniu roku 2017 rokiem Leopolda Skulskiego przez redakcję miesięcznika "Czasopismo Aptekarskie".
Zamieszczony został także artykuł z "Czasopisma Aptekarskiego" nr 1/2017 poświęcony Leopoldowi Skulskiemu.
Dzięki portalowi www.poland.pl od 2 marca 2017 r. internauci na całym świecie mają okazję zapoznać się z życiem i działalnością Leopolda Skulskiego, jednego z wybitnych mężów stanu II Rzeczypospolitej, aptekarza, prowizora farmacji, inżyniera chemii, przyjaciela Marszałka Józefa Piłsudskiego, Macieja Rataja, Wincentego Witosa i Gabriela Narutowicza, a który w pierwszych latach odzyskania niepodlegości przez Polskę był Prezydentem Ministrów II RP.

Wiktor Szukiel
"Czasopismo Aptekarskie" nr 4/2017
na str. 3



Rozmiar: 58785 bajtów


Rozmiar: 58785 bajtów


Rozmiar: 58785 bajtów


2017 rokiem Leopolda Skulskiego Prezydenta Ministrów II Rzeczypospolitej Polskiej, inżyniera chemii i aptekarza
Rozmiar: 58785 bajtów


Do Pana
Leopolda Skulskiego Prezydenta Ministrów
w Warszawie

W chwili, gdy Pan ustępuje ze stanowiska Prezydenta Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, wyrażam zarówno Panu, jak i wszystkim ustępującym Ministrom, prawdziwe uznanie i szczere podziękowanie za usilną pracę nad budową państwowości polskiej w dziejowej chwili odrodzenia Rzeczypospolitej.*

Warszawa - Belweder, dnia 23 czerwca 1920 roku
Rozmiar: 58785 bajtów


* Z listu Józefa Piłsudskiego, Naczelnika Państwa do Leopolda Skulskiego, Prezydenta Ministrów [w:] www.pilsudski.org/archiwa/dokument.php?nrar=709&nrzesp=1&sygn=10&handle=709.238/214 Pobrano 4.10.2016 r. godz. 17.20

Leopold Skulski - aptekarz prezydentem ministrów II RP

Każda kolejna rocznica odzyskania w 1918 roku niepodległości przez Polskę każe przywołać pamięć ludzi, którzy na trwałe zapisali się w dziejach trudnych powojennych lat budowania odrodzonej II RP. Należy do nich farmaceuta aptekarz Leopold Skulski, który jako jedyny w dziejach przedstawiciel tej profesji pełnił funkcję premiera rządu odrodzonej Polski, piastował także stanowisko nadburmistrza m. Łodzi, a w czasie wojny z bolszewikami 1920 roku był ministrem spraw wewnętrznych. Poza działalnością polityczną angażował się w życie społeczne, gospodarcze i kulturalno-sportowe, był człowiekiem bardzo przedsiębiorczym i liczącym się w świecie biznesu, zasiadał w radach nadzorczych kilku przedsiębiorstw.

Rozmiar: 58785 bajtów
Z okazji 90. rocznicy uzyskania niepodległości Polski wśród licznie zgromadzonych mieszkańców Łodzi i pocztów sztandarowych, Prezydent RP Lech Kaczyński na budynku Urzędu Miejskiego odsłonił tablicę pamiątkową poświęconą Leopoldowi Skulskiemu, prowizorowi farmacji - łódzkiemu aptekarzowi, nadburmistrzowi m. Łodzi, Prezydentowi Ministrów II RP
Rozmiar: 58785 bajtów

Pomocnik aptekarski

O Leopoldzie Skulskim pisze i publikuje jedynie wąskie grono historyków, skromna jest zwłaszcza powszechna wiedza o jego działalności jako farmaceuty, a przecież jest to jeden z najwybitniejszych polityków wywodzących się z Zamościa. Urodził się w roku 1877 w zubożałej inteligencko-szlacheckiej rodzinie (herbu Rogala) Adolfa Skulskiego i Bronisławy Skulskiej z wołyńskiego rodu Leliwitów, wychował i wykształcił na aptekarza.
W roku 1894, po czterech latach nauki, jako zdolny i pracowity uczeń ukończył z medalem progimnazjum w Zamościu (egzamin maturalny w gimnazjum męskim w Lublinie zdał jako ekstern dopiero w 1901 roku) i po złożeniu egzaminu ustnego ze znajomości języka rosyjskiego, polskiego, łacińskiego, niemieckiego oraz zasad arytmetyki i umiejętności wyraźnego pisania dnia 21 grudnia tegoż roku Oddział Lekarski Rządu Gubernianego Lubelskiego nadal mu tytuł ucznia aptekarskiego.
Niestety, rodzina z powodów finansowych nie była w stanie wysłać go na studia, rozpoczął więc praktykę w aptece prowizora Mieczysława Czubaszki w Zamościu, a po roku przeniósł się do apteki prowizora Wiktora Migurskiego w Krasnymstawie, gdzie jako uczeń aptekarski pracował do 18 grudnia 1897 roku.

Rozmiar: 58785 bajtów
Inicjatorzy i organizatorzy przedsięwzięcia mgr farm. Jolanta Radecka i dr Kazimierz Radecki w towarzystwie wieloletniego prezesa OIA w Warszawie i członka NRA dr. Włodzimierza Hudemowicza (pierwszy od lewej)

Rozmiar: 58785 bajtów
Na warszawskiej staromiejskiej kamienicy, siedzibie PTFarm. z inicjatywy Jolanty i Kazimierza Redeckich odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci Leopolda Skulskiego. Uroczystość poprzedziło spotkanie naukowe pod przewodnictwem prof. dr. hab. Janusza Pluty poświęcone Leopoldowi Skulskiemu. Referat o jego drodze do wielkiej polityki jako prowizora farmacji wygłosiła ówczesna doc. dr hab. Iwona Arabas, obecnie prof. PAN. Odsłonięcia tablicy 15 grudnia 2010 r. dokonali prezes ZG PTFarm. prof. dr hab. Janusz Pluta, prezes NRA dr Grzegorz Kucharewicz i wiceminister zdrowia Marek Twardowski

W styczniu 1898 roku wyjechał do Warszawy, gdzie na Oddziale Farmaceutycznym Wydziału Lekarskiego Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczął kurs aptekarski. Naukę zakończył 18 marca tegoż roku, uzyskując stopień pomocnika farmacji, i zatrudnił się w aptece mgr. farm. Zdzisława Kłossowskiego w Zamościu. Pracował tam do listopada 1899 roku, po czym przeniósł się do wsi Dobrów w byłym pow. będzińskim i tu zatrudnił się u prowizora Żółczyńskiego. Do Zamościa powrócił 1 lipca 1900 roku, rozpoczynając praktykę w aptece Karola Kłossowskiego. Ostatecznie aptekę tę opuścił 12 lipca 1901 roku, podejmując studia na Oddziale Farmaceutycznym Wydziału Lekarskiego Cesarskiego UW w Warszawie.
Od 1894 do 1901 roku Leopold Skulski przepracował w aptekach łącznie ponad 6 lat i 3 miesiące na stanowisku ucznia oraz pomocnika aptekarskiego.

Student farmacji

Dwuletni uniwersytecki kurs na prowizora zakończył się egzaminem (m.in. z mineralogii, botaniki, zoologii, fizyki, chemii, surowców leczniczych, farmacji, farmakologii oraz z pierwszej pomocy w nagłych wypadkach) oraz obowiązkiem wysłuchania w Szkole Farmaceutycznej Warszawskiej, którejkolwiek akademii medyczno-chirurgicznej lub na uniwersytecie wykładów z nauk farmaceutycznych. Po spełnieniu tych warunków pomocnik aptekarski Leopold Skulski 31 października 1903 roku otrzymał stopień prowizora (dyplom Rada UW zatwierdziła 5 czerwca 1903 r.). W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Chemii Cesarskiego UW, gdzie także rozpoczął działalność społeczną jako przewodniczący zarządu Koła Bratniej Pomocy Studentów UW.
W roku 1904 Skulski rozpoczął studia na Wydziale Chemii Teschnische Hochschule w Karlsruhe w Niemczech i dwa lata poźniej (w 1906 r.) uzyskał dyplom inżyniera chemika. Tu także włączył się w działalność społeczno-polityczną, zostając prezesem Polskiego Towarzystwa Akademickiego - korporacji studentów Polaków w Karlsruhe, i reprezentując je na XIX Zjeździe Zjednoczenia Towarzystw Młodzieży Polskiej za Granicą w grudniu 1905 roku w Genewie. Przewodniczył obradom tego forum i doprowadził do połączenia zwalczających się dwóch organizacji: Zjednoczenia Towarzystw Młodzieży Polskiej i Związku Młodzieży Akademickiej.

Łódzki aptekarz

W wieku 28 lat, z dyplomem inżyniera chemii Leopold Skulski wrócił w 1906 r. do kraju i osiedlił się na krótko w Warszawie, zostając kierownikiem jednego z zakładów produkcyjnych Warszawskiego Towarzystwa Akcyjnego "Motor", który miał dwa odziały: I Oddział Chemiczno-Farmaceutyczny oraz II Oddział Wód Mineralnych Sztucznych. W roku 1907 przeniósł się do filii zakładów "Motor" w Łodzi, gdzie zajmował się sprzedażą leków i preparatów farmaceutycznych.
Od czerwca 1910 roku prowizor, inżynier chemii Leopold Skulski powrócił do aptekarstwa, wydzierżawiając od Oswalda Gessnera za poręczeniem w wysokości 5 tys. rubli istniejącą od 1906 r. aptekę przy ul. Cegielnianej (obecnie Stefana Jaracza). Dwa lata później w budynku obok apteki otworzył własną fabrykę krochmalu.
Kolejna łódzka apteka, w której pracował Leopold Skulski, to apteka Franciszka Winnickiego przy ul. Piotrkowskiej, w której objął po Mieczysławie Ptaszyńskim stanowisko prowizora zarządzającego. W roku 1916 wykupił tę aptekę od Winnickiego i przeniósł tam także fabrykę krochmalu.

Rozmiar: 58785 bajtów
Odsłonięcia tablicy poświęconej Leopoldowi Skulskiemu dokonuje prezydent miasta Zamościa - Marcin Zamoyski w towarzystwie Marzeny Skulskiej-Lundgren ze Szwecji, przewodniczącego Komitetu Upamiętnienia Leopolda Skulskiego w Zamościu dr. Łukasza Kota i Zamojskich Zuchów

Rozmiar: 58785 bajtów
Tablicę ufundowano dzięki Komitetowi Upamiętnienia Leopolda Skulskiego w Zamościu, w skład którego wchodzili: mgr farm. Ewa Dąbska, mgr farm. Marzena Gontarz-Otłowska, prof. dr hab. Jan Jachymek, mgr Andrzej Kędziora, mgr Hanna Maziarczyk, mgr Maria Puźniak, mgr Maria Rzeźniak, ks. Jacek Rak, Edward Słoniewski, lek. med. Jerzy Słupecki, mgr Andrzej Urbański, Marcin Zamoyski

W czerwcu 1909 roku powstało Łódzkie Stowarzyszenie Aptekarzy, które postanowiło zorganizować zjazd aptekarzy, a jego organizację powierzyło między innymi Leopoldowi Skulskiemu. I Zjazd Aptekarzy Królestwa Polskiego odbył się w dniach 21-22 maja 1912 roku w Łodzi, uczestniczyło w nim 180 aptekarzy, którzy wysłuchali 29 referatów, wśród nich wystąpienia Skulskiego, który mówił o standaryzacji leków. Delegaci przyjęli 21 uchwał dotyczących m.in. warunków pracy w aptekach. Zjazd pokazał duży potencjal naukowy środowiska aptekarskiego.
Po wybuchu I wojny światowej Leopold Skulski wszedł w skład utworzonego 3 sierpnia 1914 r. Centralnego Komitetu Milicji Obywatelskiej, gdzie został przewodniczącym sekcji farmaceutycznej powołanej przez Łódzkie Stowarzyszenie Aptekarzy w marcu 1915 roku. Sekcja czuwała nad starannością przyrządzania leków, zajmowała się zaopatrzeniem farmaceutycznym, kontrolą jakości wód mineralnych, prowadziła ewidencję aptek, a przede wszystkim ochraniała leki i artykuły sanitarne przed rekwizycjami niemieckimi (po roku komitet został przez Niemców rozwiązany).

Nadburmistrz Łodzi

W Łodzi rozpoczęła się działalność publiczna Skulskiego, która zaprowadziła go na urząd Prezydenta Ministrów II RP. Na początku został czynnym działaczem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", a po jego zdelegalizowaniu przez władze carskie od 19 czerwca 1909 r. prezesem Towarzystwa Zwolenników Rozwoju Fizycznego.
Od 1916 roku działał w Łódzkiej Miejskiej Radzie Opiekuńczej, wchodząc w skład komisji, która wysyłała dzieci na wieś. Opracował raport dotyczący opieki nad dziećmi i młodzieżą, który przedstawił wizytującemu 9 maja 1917 r. miasto księciu Eustachemu Sapiesze. Podczas I wojny światowej niejednokrotnie pertraktował z władzami niemieckimi w kwestii utworzenia stowarzyszenia pod nazwą Polskie Towarzystwo Gimnastyczne i to mu się udało: 6 sierpnia 1916 roku odbyło się zebranie założycielskie stowarzyszenia pod tą nazwą, zaś Skulski został jego prezesem. Zrezygnował jednak z tej funkcji, pozostając jedynie członkiem zarządu towarzystwa, w kwietniu 1917 roku, gdy został burmistrzem Łodzi.
Do wyborów wystawił go jako drugiego na swojej 19-osobowej liście utworzony w grudniu 1916 roku Polski Komitet Wyborczy (Skulski brał udział w pracach nad stworzeniem koalicji polskich ugrupowań prawicowych, których efektem było powstanie Polskiego Komitetu Wyborczego). Po wyborach w styczniu 1917 roku Leopold Skulski został radnym Rady Miejskiej w Łodzi, jednym z dwóch z listy Polskiego Komitetu Wyborczego. Po trwającym kilka miesięcy konflikcie w jej łonie, dotyczącym języka polskiego jako urzędowego w magistracie oraz obsady stanowiska burmistrza, po długich targach z władzami okupacyjnymi, otrzymał od prezydenta policji nominację na II burmistrza Łodzi (naburmistrzem został Niemiec Schoppen) i miał tę funkcję pełnić przez pół roku - do wyboru następcy przez Radę Miejską. Jako radny był też przewodniczącym jej Komisji Niesienia Pomocy Biednym, zastępcą przewodniczącego Komisji Budżetowo-Finansowej oraz Urzędu Miar i Wag. Skulski na forum Rady Miejskiej poruszał głównie sprawy socjalne: domagał się zwiększenia pensji nauczycielom i robotnikom, unormowania płac urzędników. Okazał się sprawnym organizatorem i dość szybko dostosował Zarząd Miasta do modelu samorządowego. Nic więc dziwnego, że 29 września 1917 roku specjalnym rozporządzeniem cesarsko-niemiecki prezydent policji mianował go nadburmistrzem Łodzi. Jako burmistrz Skulski żywo interesował się sprawami socjalnymi mieszkańców, o których często mówił na sesjach Rady Miejskiej. W październiku 1917 r. na jego wniosek radni przeznaczyli np. dodatkowo 60 tys. marek na dożywianie dzieci, apelował też o zwiększenie liczby bezpłatnych i ulgowych obiadów.
W momencie przełomowym końca I wojny światowej Leopold Skulski był zwolennikiem stopniowego przejmowania władzy z rąk okupanta, ale uznał racje organizacji paramilitarnych i partii prawicowych co do czynnego wystąpienia w celu przejęcia władzy w Łodzi.

Premier z Zamościa

Obowiązki Leopolda Skulskiego jako burmistrza Łodzi zakończyły się, gdy 26 stycznia 1919 roku został posłem na Sejm Ustawodawczy z listy Związku Ludowo-Narodowego. Miał pracować w Komisji Administracyjnej i Komisji Robót Publicznych, ale stało się inaczej: w grudnia 1919 roku, po dymisji rządu Ignacego Paderewskiego, naczelnik państwa Józef Piłsudski na wniosek Sejmu powierzył mu misję utworzenia rządu. Nie chciał bowiem, by premierem został Wojciech Korfanty, którego nie lubił także Wincenty Witos. Dlatego porozumiał się z jednym z byłych wiceprezesów Narodowego Zjednoczenia Ludowego - Leopoldem Skulskim. Do przyjęcia funkcji premiera i tworzenia nowego rządu nakłaniał Skulskiego także sam Wincenty Witos, przywódca najliczniejszego klubu w Sejmie, przekonany, że da sobie radę i znajdzie większość w Sejmie.
Koalicyjny rząd Leopolda Skulskiego powstał dość szybko: zaprzysiężenie gabinetu odbyło się 13 grudnia 1919 roku i tego samego dnia rozpoczął swoje czynności (warto tu zacytować anegdotę: gdy premierem został Leopol Skulski, w warszawskich kabaretach śpiewano: Nam jest wszystko jedno, pianista czy aptekarz/ I tak się lepszych czasów, bracie, nie doczekasz). Gabinet Skulskiego był pierwszym rządem półparlamentarnym i miał bogaty program działania.

Rozmiar: 58785 bajtów Rozmiar: 58785 bajtów
6 kwietnia 2016 r. marszałek Senatu Stanisław Karczewski (na zdj. pierwszy od lewej przy mikrofonie) w obecności wicemarszałków, senatorów i gości otworzył wystawę poświęconą Leopoldowi Skulskiemu. Prezentacja wystawy odbyła się z inicjatywy przewodniczącego Komisji Zdrowia senatora Waldemara Kraski

Rozmiar: 58785 bajtów
Wśród gości wystawy byli obecni m.in. prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego prof. hab. med. Waldemar Kostewicz (na zdj. 3 od lewej), wiceprezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego prof. dr hab. Jan Pachecka i prezes Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego prof. hab. med. Jerzy Jurkiewicz (na zdj. 4 od lewej)

Rozmiar: 58785 bajtów
Jedna z 19 plansz przygotowanych przez Główną Bibliotekę Lekarską przedstawiających życie i działalność Leopolda Skulskiego

Rozmiar: 58785 bajtów
Na zdj. od lewej: Marzena Skulska-Lundgren, córka brata Leopolda Skulskiego zamieszkała obecnie w Szwecji, senator Anna M. Anders, przewodniczący Komisji Zdrowia Waldemar Kraska i Ambasador Farmacji dr n. farm. Kazimierz Radecki, współinicjator budowy pomnika Leopolda Skulskiego

Rozmiar: 58785 bajtów
Przewodniczącemu Komisji Zdrowia, Waldemarowi Kraska, honorowy dyplom "Czasopisma Aptekarskiego" (Nr ew. 1(15)/2016) z podziękowaniem za inicjatywę zorganizowania wystawy wręczył wiceprezes Zarządu Głównego PTFarm. prof. dr hab. Jan Pachecka

Leopold Skulski był jednym z najmłodszych premierów II RP (obejmując funkcję, miał ok. 43 lat), nie ulegał mimo to silnej osobowości Witosa, a Piłsudskiemu pozostawił wolną rękę w działaniach wojennych z bolszewikami. Nie znaczy to jednak, że nie wiedział, co dzieje się na froncie. Był dokładnie informowany i miał wpływ przynajmniej na niektóre decyzje.
Nie angażując się zbytnio w politykę zagraniczną, Skulski uwagę poświęcił koordynacji pracy rządu. Przetrwał na stanowisku siedem miesięcy, a były to czasy, gdy rządy zmieniały sie bardzo często.
Był postacią charyzmatyczną, uosabiał typ mediatora kierującego się kompromisem. Mimo że nie był dobrym mówcą, wyróżniał się spośród posłów. Liczyła się dla niego racjonalna polityka gospodarcza. Wzmocnił Radę Ministrów i poszczególne resorty. Miał własną koncepcję państwa, był inicjatorem wielu przedsięwzięć, choć nie ustrzegł się błędów.
Rząd Skulskiego swego programu nie spełnił - miał przeprowadzić ustawę o przymusowej parcelacji, ale zwlekał, bo trwała wojna polsko-bolszewicka.
W roku 1920, wobec niepowodzenia wyprawy kijowskiej i opuszczenia rządu przez stronnictwa ludowe z powodu zwłoki w przeprowadzeniu reformy rolnej, jak również po odrzuceniu rządowego projektu handlu zbożem zakładającego utrzymanie polityki sekwestru, Skulski, zniechęcony i rozgoryczony postępowaniem dalszych i bliższych przyjaciół, po przeprowadzeniu rozprawy w Sejmie, 9 czerwca wieczorem zgłosił dymisję swego gabinetu. W ciągu kilkunastodniowego przesilenia czyniono próby utworzenia rządu, ale nie dały one efektu. Przez dwa tygodnie Polska nie miała więc rządu, jedynie Skulski na prośbę Pilsudskiego do wyboru nowego gabinetu zajmował się bieżącymi sprawami państwa. Dnia 24 lipca 1920 roku został wreszcie sformułowany koalicyjny rząd Wincentego Witosa, w którym Leopold Skulicki - ze wskazania Piłsudskiego - objął tekę ministra spraw wewnętrznych. Funkcję tę pełnił do 28 czerwca 1921 roku, zrezygnował z niej po krwawych zajściach w Zagłębiu Dąbrowskim.

Rozmiar: 58785 bajtów Rozmiar: 58785 bajtów
Pismo Naczelnika Państwa, Józefa Piłsudskiego akceptujące dymisję złożoną przez Leopolda Skulskiego z funkcji Prezydenta Ministrów

Działacz gospodarczy

Leopold Skulski był nie tylko politykiem, ale także człowiekiem zaangażowanym w działalność gospodarczą, choć dopiero po wycofaniu się z życia politycznego w 1928 roku sprawami gospodarczymi zajął się przede wszystkim. Był czynny w świecie biznesu, m.in. jako członek Komisji Rewizyjnej Banku Polskiego i członek zarządu paru spółek. Zasiadał w radach nadzorczych kilku banków. Był akcjonariuszem brytyjskiego koncernu przemysłu zbrojeniowego Vickers Armstrongs LTG, a także koncernu lotniczego Douglasa założonego w 1920 roku. Był prezesem Polskiego Radia - spółki powstałej 5 lutego 1924 roku, której był udziałowcem, wnosząc wiele w funkcjonowanie i program ramowy Polskiego Radia. Skulski był również zaangażowany w działalność korporacyjną. Był m.in. założycielem korporacji Związek Akademików Gdańskich, a potem Związku Filistrów, natomiast w roku 1925 prezesem Łódzkiego Towarzystwa Elektrycznego. Interesy prowadził również w Łodzi.

Tajemnicza śmierć

Losy Leopolda Skulskiego po wyjeździe z Warszawy w 1939 roku są do dziś owiane tajemnicą. Efekty poszukiwań prowadzonych po wojnie przez członków rodziny sugerują, że jako niezmobilizowany z żoną i osobistym kierowcą po opuszczeniu Warszawy uciekał na wschód, do Pińska na Polesiu. Tam przebywał jakiś czas u dobrych znajomych. Po wkroczeniu wojsk sowieckich do Pińska złożyli mu wizytę jako byłemu premierowi RP przedstawiciele miejscowych władz sowieckich, a w kilka dni potem aresztowano i osadzono w tamtejszym więzieniu, skąd wkrótce został przeniesiony do Brześcia nad Bugiem.
Od tej pory rodzina nie miała żadnych pewnych wiadomości o jego losie. Dotarło do nich, że skazano go na 10 lat więzienia i robót przymusowych. Ostatna wiadomość pochodziła od reapatrianta, który podobno widział Skulskiego w 1948 roku w Uchcie koło Archangielska, gdzie pracował w fabryce chemicznej. Najbliżsi Leopolda Skulskiego są jednak przekonani, że jeden z pierwszych premierów II RP został zamordowany w roku 1940 w wieku 61 lat w Kuropatach, w miejscu zbiorowego mordu 120 tysięcy Polaków, i że tam w zbiorowej mogile spoczywają jego prochy.

Wykorzystano zdjęcia ze zbiorów własnych dr. Łukasza Kota, redakcji "Czasopisma Aptekarskiego" i Urzędu Miasta Łodzi

Opracowano na podstawie albumowego wydawnictwa poświęconego życiu i działalności Leopolda Skulskiego autorstwa dr. Łukasza Kota, które ukaże się staraniem Wydawnictwa Farmapress w I kwartale 2017 r.

"Czasopismo Aptekarskie" nr 1/2017
na str. 13
 
"CzA"
nr 5(281)/2017 Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Punktacja MNiSzW
2 pkt. naukowe
Spis treści

Farmaceutyczny Poradnik
Kalendarz 2017 Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę

Nowości wydawnicze Farmapress
 
Agata Słyk Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Joanna Kossuth Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Krystyna Joanna Kocay Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Krystyna Głowniak Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Jerzy Jambor Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

Wybrane zagadnienia z prawa farmaceutycznego. Poradnik farmaceuty. Zbiór pytań testowych z komentarzem Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Spis treści
Opis i zamówienie

Receptura apteczna półstałych postaci leków do stosowania na skórę. Teoria i praktyka Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Spis treści
Opis i zamówienie

Receptura apteczna płynnych postaci leków w teorii i praktyce Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Spis treści
Opis i zamówienie

Słownik jakości życia
angielsko-polski
polsko-angielski Kliknij aby zobaczyć powiększoną okładkę
Opis i zamówienie

(C) APe 2002